Ik krijg vaak de vraag: "Wat betekent persoonlijk leiderschap voor jou?" Ik maak dan graag een vergelijking met een vuurtoren. De vuurtoren is vooral interessant als er licht brandt, want net dan kunnen schepen er zich op oriënteren en veilig koers zetten. Een ander waardevol kenmerk van de vuurtoren is dat hij betrouwbaar is en niet zomaar gaat wandelen. Hij staat op zijn plek en blijft daar. Hij draagt de verantwoordelijkheid (ownership) die bij hem en bij die plek hoort, namelijk sturing en oriëntatie geven door zijn licht te schijnen. Eigenlijk door gewoon vuurtoren te zijn. Je licht schijnen wil zeggen dat jij in je kracht gaat staan, in je eigenheid, je talenten ontwikkelt en van daaruit gaat stralen. Of dit nu voor een team van 100 man is of als ouder in een gezin, het principe blijft hetzelfde. Persoonlijk leiderschap gaat over eerste de reis naar binnen doen. Leiding nemen over je eigen binnenwereld. Durf en moed ontwikkelen om in je eigenheid er vol te gaan staan en de dingen aan te kijken. Dat vergt innerlijk werk. Helen wat dient geheeld te worden zodat jij niet vanuit jouw pijn reageert, maar wel vanuit jouw kracht. Je schaduw (dat wat je onbewust doet) wordt dan naar het licht gebracht en kan als kracht ingezet worden. Die vuurtoren heeft zijn bouwstenen ook eerst netjes op elkaar moeten stapelen om daarna als een stevige vuurtoren zijn licht te schijnen. Innerlijk werk loont.